Anne..

17 Ağustos sabahın ilk ışıklarıyla aydınlanıyordu İzmit'in dar sokakları. Feryatlar hala dinmiyor ama yavaş yavaş da olsa toz bulutları terk etmeye başlıyordu İzmit'in gri gökyüzünü..

Gözlerini açtığında yanında sadece mahalleden bir kaç komşusunu görmüştü. Hepsi başına toplanmış yardım etmeye çalışıyorlardı. "Anne" dedi henüz 9 yaşındaki küçük çocuk. "Annem nerede?"..  Daha sonra yıkılan evlerini gördü.

Susmuştu çaresiz komşuları da aynı küçük çocuk gibi. Verebilecekleri bir cevapları yoktu. O an anladı olanları küçük çocuk. Kalkamadı yattığı soğuk betonun üzerinden. Dikti gözlerini semaya ve bir damla yaş aktı gözlerinden.

Artık bayram sabahlarında elini öpebileceği bir annesi yoktu. Okuldan döndüğünde onu karşılayacak, mezuniyet töreninde yanında olacak, düğününde elini öpeceği bir annesi yoktu artık. Belki de henüz bunların farkında değildi yaşı gereği. Ama ileride bir gün mutlaka hissedecekti eksikliğini.

Annelerimizin değerini onları kaybettikten sonra değil de kaybetmeden anlayalım. Onları kırmayalım, üzmeyelim. Bizleri her ne olursa olsun karşılıksız sevebilecek ve her zaman bizleri düşünecek tek varlık annemizdir. Bizlerin bu günlere gelmesinde emeği geçen tüm annelerimizin ellerinden öpüyoruz.

Anneler gününüz kutlu olsun..

Hala Bekliyoruz Seni..

Bir hayaldir koşuyoruz hala peşinden. Futbolcu olarak olmadı ama belki teknik direktör olarak gelirsin İzmit'e.

Seversin buraları korkma boşuna. Güzel bir pub açarız sana Hollanda usulü sıkılmazsın hem. Sen yeter ki gel İzmit çocuğu yalnız bırakmaz seni. Karaosmanoğlu'nu da dert etme yaparız biz ona bir şekil.


Her neyse, hala bekliyoruz seni Edgar Davids..

Finallerden Bir Final..

Günün anlam ve önemine binaen..

Tarih: 3 Nisan 2002, Yer: Bursa Atatürk Stadyumu

44. dakikada Cihan, 59. dakikada Lazarov, 82. dakikada Kaan Dobra (Dobrowski) ve 83. dakikada Serdar Topraktepe ile bulduğu gollerle maçı 4-0 kazanan taraf Kocaelispor oluyor ve 40. Türkiye Kupasını müzesine götürmeyi başarıyor. Bursa'ya giden binlerce taraftar ve İzmit'te kalan yüz binlerce taraftar sabahlara kadar eğlenip Türkiye Kupasını 2. kez müzelerine götürmenin ve yeniden Avrupa Kupalarına katılacak olmanın verdiği mutluluğu yaşıyorlar.

Bugün ise 52. Türkiye Kupası sahibini bulacak. Biz ise Bölgesel Amatör Ligdeyiz. Bugün hiç bir şey yapasım gelmiyor içimden. Akşama açarım arşivimi Kocaelispor - Beşiktaş maçını izlerim yeniden gözlerim dola dola. Belkide 2008'de İzmir'de oynanan Altay maçını yeniden izler, sokaklarda "şaaaaampiyonnn" nidalarıyla dolaşırım. Ama akşamki final maçını izlemek bugün yapacağım en son şey olur.

Bilmem hatırlayanınız var mı Bursa Atatürk Stadı "Çarşı pazar fark etmez, Hodri Meydan affetmez" tezahüratları ile inlerken Lazarovun attığı 2. golü ve ardından koşup kupayı kaldırışını.. Yada Hikmet Karaman'ın Beşiktaş kulübesine doğru eliyle 5 işareti yapmasını hatırlayanınız var mı? Peki ya ertesi hafta kupanın sapını Hıncal Uluç'a nasıl teslim ettiğimizi?

Bu akşam alın çocuğunuzu ona bu videoları izletin. Neden memleketinin takımını tutması gerektiğini anlatın ona. Lazarov'un, Dobrowski'nin attığı golleri izletin, İzmit'te 1 puan aldıktan sonra deliler gibi sevinç çığlıkları atan 3 büyütülmüşlerin acizliğini izletin, Sporting Lisbon maçını izletin yada Lokomotif Moskova maçındaki bandomuzu ama o 3 büyütülmüş takımların maçlarını izletmeyin. Evet bugünkü kupa finalinde yokuz. Belki profesyonel liglerde dahi yokuz ama elbet bu çöküşün bir de yükselişi olacak. O zaman ufukta sallanan bayrak, bizim bayrağımız olacak.

Yazımı döneminde Sporting Lisbon teknik direktörü Sir Boby Robson'un yardımcılığını yapan Jose Mourinho'nun Kocaelispor maçı öncesi söylediği sözle noktalandırmak istiyorum;

"Yurt dışındaki hazırlık maçlarında dahi bu kadar ateşli bir taraftarları varken Kocaeli'nde oynanacak maçın atmosferini düşünmek dahi uykularımı kaçırmama yetiyor."

Hoşçakal İki Gözüm

Veda ettik İsmet Paşa Stadına.. Veda ettik profesyonel liglere.. Veda ettik kupalara, Avrupa'ya.. Yazılacak çizilecek yüzlerce şey var ama hiç birisine gerek yok. Resimler, videolar anlatsın her şeyi..

3 hafta önce Bölgesel Amatör Lige düşen bir takım ve tribünlerde 10 bini aşkın taraftar..

Unutmadan söylemek gerekirse son maçımızda bizi yalnız bırakmayan Antalyaspor, Adana Demirspor, Ankaragücü, Bursaspor, Samsunspor, Trabzonspor ve daha adını sayamadığım tüm dostlarımıza sonsuz teşekkürlerimizi iletiyorum.

                 

Hoşçakal iki gözüm.. Sen ağlama..

Elveda

Ne yazalım ki artık? Her şey buraya kadarmış. Bizi seven, sevmeyen herkese elveda.. Bu takımın bu hale gelmesinde emeği geçen herkesin Allah belasını versin. Utanması gereken biz değiliz, sizlersiniz. Bu şehri yönetenlerdir. Bizim hala başımız dik. Değil Bölgesel Amatör Lig'e, Süper Amatör Lige düşse de biz her zaman gerçek Kocaelispor'un peşinde olacağız. 1966 yılında kurulan 2 Türkiye Kupası olan, Avrupa kupalarında başarıdan başarıya koşan, yeşil-siyah Kocaelispor'un. Artık her şey mazide..

Hoşçakalın.. Elveda!

Daha Hiç Bir Şey Bitmedi

Evet artık ligin sonlarına yaklaşmaya başladık. Daha doğrusu Kocaelisporun sonuna yaklaşmaya başladık. Ligin bitimine 9 hafta kaldı ve küme düşme hattının üstüyle aramızda 8 puanlık bir fark var. Özellikle önümüzdeki fikstür göz önüne alındığında çok zor bir 9 hafta bizleri bekliyor. Bu son 9 haftalık fikstürün 4 haftasında ligin ilk 5 sırası içinde bulunan takımlarla maç yapacağız ki bu 4 maçın 3'ü deplasmanda olacak.

Aslına bakarsanız takımımızın geçmiş haftalardaki performansı göz önüne alındığında %95 küme düştüğümüzü rahatlıkla söyleyebiliriz. Ama insan inanmak istemiyor, başka bir çıkış yolu arıyor. Bu 9 haftalık periyotta en az 5 yada 6 maçtan galibiyet alabilirsek bu ligde kalırız. Bu puan hesabını en son 2008-2009 sezonunda süper ligden düşmememiz için yapmıştım. Son 7 haftalık periyotun neredeyse hepsini kazanmamız lazımdı ki öyle bir şey ne yazık ki olmadı. 

En iyimser bir şekilde şöyle bir hesap yaparsak;

30. Hafta Saffet Sancaklının takımı İstanbulspor'u

31. Hafta içeride Erzincan Refahiyespor'u

32. Hafta Gölcük'ü

33. Hafta içeride Yimpaş Yozgatspor'u

34. Hafta Ankara deplasmanında Çamlıdere Şekerspor'u

yenebilme ihtimalimizin çok yüksek olduğunu düşünüyorum.

26, 27, 28 ve 29. haftalarda neler yaparız bilemiyorum. Bu 4 haftadan (ilk 5 sıradaki 4 takımdan) çıkarabileceğimiz her türlü puan bizim için kar olacaktır. 

Şahsi fikrim olarak kalan 9 haftadan 15-17 arasında puan çıkarabilirsek biz bu ligde kalırız. Ve asıl kurtuluş savaşımız bundan sonra başlar. 30 Martta Kocaelisporun düşmesine izin verenleri bizde o koltuktan düşüreceğiz ve herkese gereken cevabı vereceğiz. Yeni sezona da Sefa Sirmenin önderliğinde yeni bir yönetim ve transfer yasağının da kalkması ile birlikte fırtına gibi bir giriş yapabilir ve her şeye yeniden başlayabiliriz.

Tabi bu dediğim her şey en başta söylediğim gibi en iyi ihtimalle olabilecekler. En kötü ihtimali düşünmek bile istemiyorum. Umarım her şey istediğimiz gibi olur ve bizi bu durumlara düşürmeye çalışanlara gereken cevabı verebiliriz. Unutmayın daha hiç bir şey bitmedi #KocaelisporYaşıyor.